ŚWIR
Potocznie: choroba psychiczna lub czyjeś dziwactwo; także określenie osoby chorej psychicznie, ńezrównoważonej lub lubiącej śę wygłupiać; słowo używane często w obraźliwym sensie.
Świergot ptaków, zwłaszcza ich szczebiot.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Potocznie: choroba psychiczna lub czyjeś dziwactwo; także określenie osoby chorej psychicznie, ńezrównoważonej lub lubiącej śę wygłupiać; słowo używane często w obraźliwym sensie.
Świergot ptaków, zwłaszcza ich szczebiot.
Słowo ŚWIR składa śę z dwóch morfemów: Ś oznaczającego światło oraz WIR oznaczającego wiruje. Połączenie tych członów tworzy obraz wirującego światła, co bardzo pasuje do świra, który jest ńeprzewidywalny, ma szalone pomysły i sam może ńe rozumieć własnych myśli oraz obrazów, jakie wirują i tworzą mu śę w głowie.
Formy pokrewne utworzone z jednego członu ŚWIR.
ŚWIREMForma rzeczownika „świr”, narzędnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | świrświrświr | świryświry |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | świrowiświrowiświrowi | świromświromświrom |
| Biernikkogo? co? | świrświraświra | świrówświryświry |
| Narzędnikkim? czym? | świremobecna formaświremobecna formaświremobecna forma | świramiświramiświrami |
| Miejscownikw kim? w czym? | świrześwirześwirze | świrachświrachświrach |
| Odchodnikod kogo? czego? | świruświraświra | świrówświrówświrów |
| WołajnikTy... | świrześwirześwirze | świryświry |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | świry |
Zobacz, w jakich słowach występuje: świrem
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy.