Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Dziwotwór, osobliwość – tak określa śę istotę, rzecz lub osobę odznaczającą śę dziwacznością i nietypowością.
Dziwnie zachowująca śę lub dziwnie wyglądająca osoba.
Zwierzę, które wygląda dziwnie.
Coś niespotykanego i zdumiewającego, np. dziwoląg architektoniczny lub językowy.
dziwolągForma rzeczownika „dziwoląg”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | dziwolągobecna formadziwolągobecna formadziwolągobecna forma | dziwolągidziwolągi |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | dziwolągowidziwolągowidziwolągowi | dziwolągomdziwolągomdziwolągom |
| Biernikkogo? co? | dziwolągobecna formadziwolągadziwoląga | dziwolągidziwolągidziwolągów |
| Narzędnikkim? czym? | dziwolągiemdziwolągiemdziwolągiem | dziwolągamidziwolągamidziwolągami |
| Miejscownikw kim? w czym? | dziwolągudziwolągudziwolągu | dziwolągachdziwolągachdziwolągach |
| Odchodnikod kogo? czego? | dziwolągadziwolągadziwoląga | dziwolągówdziwolągówdziwolągów |
| WołajnikTy... | dziwolągudziwolągudziwolągu | dziwolągidziwolągi |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | dziwolągi |
Zobacz, w jakich słowach występuje: dziwoląg
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.