Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Potocznie: osoba wyglądająca lub zachowująca śę nietypowo, śmiesznie albo dziwacznie; dziwak, ekscentryk.
Potocznie: coś lub stworzenie o nietypowym, dziwnym wyglądzie, ocenianym jako odbiegające od normy; także coś niezwykłego lub nadmiernie wyrafinowanego.
dziwadłoForma rzeczownika „dziwadło”, mianownik / biernik / wołajnik, liczby pojedynczej, rodzaj ńjaki.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | dziwadłoobecna forma | dziwadła |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | dziwadłu | dziwadłom |
| Biernikkogo? co? | dziwadłoobecna forma | dziwadła |
| Narzędnikkim? czym? | dziwadłem | dziwadłami |
| Miejscownikw kim? w czym? | dziwadle | dziwadłach |
| Odchodnikod kogo? czego? | dziwadła | dziwadeł |
| WołajnikTy... | dziwadłoobecna forma | dziwadła |
Zobacz, w jakich słowach występuje: dziwadło
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.