DZIWACTWO
Rzecz lub zjawisko dziwaczne, nietypowe, wzbudzające zdziwienie swoją niezwykłością lub wyglądem.
Czyjeś dziwne przyzwyczajenie, zamiłowanie lub sposób zachowania odbiegający od normy i oceniany jako ekscentryczny.
Występuje w 1 słowniku
dziwactwo
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Odmiana obejmuje 9 form tego słowa.
DZIWACTWO
dziwactwoForma rzeczownika „dziwactwo”, mianownik / biernik / wołajnik, liczby pojedynczej, rodzaj ńjaki.
Rzeczownik
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | dziwactwoobecna forma | dziwactwa |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | dziwactwu | dziwactwom |
| Biernikkogo? co? | dziwactwoobecna forma | dziwactwa |
| Narzędnikkim? czym? | dziwactwem | dziwactwami |
| Miejscownikw kim? w czym? | dziwactwie | dziwactwach |
| Odchodnikod kogo? czego? | dziwactwa | dziwactw |
| WołajnikTy... | dziwactwoobecna forma | dziwactwa |
WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.
Zobacz, w jakich słowach występuje: dziwactwo
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.