CUDAK
Osoba lub zwierzę, które nietypowym wyglądem albo zachowaniem dziwi lub zaskakuje innych; dziwak, ekscentryk.
Ńetypowy, zwracający uwagę przedmiot.
Nazwisko.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba lub zwierzę, które nietypowym wyglądem albo zachowaniem dziwi lub zaskakuje innych; dziwak, ekscentryk.
Ńetypowy, zwracający uwagę przedmiot.
Nazwisko.
CudakForma rzeczownika „Cudak”, mianownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | cudakobecna formacudakobecna formacudakobecna forma | cudakiCudakowiecudacy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | cudakowicudakowi | cudakomcudakom |
| Biernikkogo? co? | cudakacudaka | cudakicudaków |
| Narzędnikkim? czym? | cudakiemcudakiem | cudakamicudakami |
| Miejscownikw kim? w czym? | cudakucudaku | cudakachcudakach |
| Odchodnikod kogo? czego? | cudakacudaka | cudakówcudaków |
| WołajnikTy... | cudakucudaku | cudakiCudakowiecudacy |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | cudaki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: cudak
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.