DZIWAK
Osoba zachowująca śę lub wyglądająca nietypowo, w sposób odbiegający od przyjętych norm i zwracający uwagę otoczenia; często ma dziwne upodobania i przyzwyczajenia.
Nazwisko.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba zachowująca śę lub wyglądająca nietypowo, w sposób odbiegający od przyjętych norm i zwracający uwagę otoczenia; często ma dziwne upodobania i przyzwyczajenia.
Nazwisko.
DziwakForma rzeczownika „dziwak”, mianownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | dziwakobecna forma | dziwacyDziwakowie |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | dziwakowi | dziwakom |
| Biernikkogo? co? | dziwaka | dziwaków |
| Narzędnikkim? czym? | dziwakiem | dziwakami |
| Miejscownikw kim? w czym? | dziwaku | dziwakach |
| Odchodnikod kogo? czego? | dziwaka | dziwaków |
| WołajnikTy... | dziwaku | dziwacyDziwakowie |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | dziwaki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: dziwak
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.