Logo ŹRÓDŁOSŁÓWŹRÓDŁOSŁÓW
Logo ŹRÓDŁOSŁÓW
Występuje w 1 słowniku

karze

Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego

KARA

Pierwotnie: Konsekwencja czynu, wyboru lub działania; skutek ponoszony za określone postępowanie.

Środek wychowawczy stosowany wobec osoby, która zrobiła coś złego albo ńeodpowiedniego.

Środek represyjny stosowany wobec osoby, która popełniła przestępstwo lub inne przewinienie.

ŹRÓDŁOSŁÓWŹródłosłówPochodzenie i sens słowa.

KARZE

Źródłosłów słowa kara prowadzi do pierwotnego znaczenia konsekwencji. Dobrze pokazuje to zestawienie KARA – KARMA: oba słowa można odczytać przez obraz skutku, następstwa i odpowiedzialności za to, co zostało stworzone, zrobione albo uruchomione działaniem.

ANALIZA MORFOLOGICZNAMorfemNajmńiejsza część słowa, która ma swoje znaczenie.

KARA = K + AR

KK - żywyARAR - tworzy
Opis:

Kara jest konsekwencją tego, co istota żywa stworzyła. Skutek ńe pojawia śę jako coś oderwanego od działania, lecz jako następstwo tego, co zostało powołane przez żywe działanie.

KARA = K + A + R

KK - żywyAA - zrobiłRR - kroki
Opis:

Kara jest konsekwencją wyborów i czynów. Wynika z wykonanych kroków, dlatego można ją rozumieć jako naturalną wypadkową działań.

KARA = KA + RA

KAKA - duszaRARA - stworzyła
Opis:

Ta analiza prowadzi do podobnego wniosku: kara jest efektem tego, co dusza stworzyła przez swoje wybory, czyny i działania.

RODZINA WYRAZÓWRodzina wyrazówSłowa połączone klasyczną relacją słowotwórczą i wspólnym rdzeniem.

RODZINA OD KARA

POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Rozpoznano 123 różnych form należących do 3 słów głównych.

KARA

KARZEForma rzeczownika „kara”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.

Przymiotnik

Formalp. żeński
Mianownikkto? co?-
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?karej
Biernikkogo? co?-
Narzędnikkim? czym?-
Miejscownikw kim? w czym?-
Odchodnikod kogo? czego?-
WołajnikTy...-

KAR

KARZEForma rzeczownika „kar”, miejscownik i wołajnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.

KARAĆ

KARZEForma osobowa czasownika „karać”, 3. osoba liczby pojedynczej, aspekt niedokonany.

Tryb rozkazujący

Forma1 os. lp.ja2 os. lp.ty3 os. lp.on / ona / ono1 os. lm.my2 os. lm.wy3 os. lm.oni / one
Podstawowywezwanie / polecenie-karz-karzmykarzcie-

Tryb rozkazujący z -że/-ż

Forma1 os. lp.ja2 os. lp.ty3 os. lp.on / ona / ono1 os. lm.my2 os. lm.wy3 os. lm.oni / one
Z -że / -żmocniejsze wezwanie-karzże-karzmyżkarzcież-

Formy nieosobowe

FormaForma
Bezokolicznikco robić?karać
Imiesłów przysłówkowy współczesnyrobiąckarząc
Forma bezosobowazrobionokarano

Imiesłów czynny

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?karzącykarzącakarzącekarzącykarzące
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?karzącemukarzącejkarzącemukarzącymkarzącym
Biernikkogo? co?karzącegokarzącykarzącąkarzącekarzącychkarzące
Narzędnikkim? czym?karzącymkarzącąkarzącymkarzącymikarzącymi
Miejscownikw kim? w czym?karzącymkarzącejkarzącymkarzącychkarzących
Odchodnikod kogo? czego?karzącegokarzącejkarzącegokarzącychkarzących
WołajnikTy...karzącykarzącakarzącekarzącykarzące

Imiesłów czynny zaprzeczony

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?niekarzącyniekarzącaniekarząceniekarzącyniekarzące
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?niekarzącemuniekarzącejniekarzącemuniekarzącymniekarzącym
Biernikkogo? co?niekarzącegoniekarzącyniekarzącąniekarząceniekarzącychniekarzące
Narzędnikkim? czym?niekarzącymniekarzącąniekarzącymniekarzącyminiekarzącymi
Miejscownikw kim? w czym?niekarzącymniekarzącejniekarzącymniekarzącychniekarzących
Odchodnikod kogo? czego?niekarzącegoniekarzącejniekarzącegoniekarzącychniekarzących
WołajnikTy...niekarzącyniekarzącaniekarząceniekarzącyniekarzące

Imiesłów bierny

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?karanykaranakaranekaranikarane
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?karanemukaranejkaranemukaranymkaranym
Biernikkogo? co?karanegokaranykaranąkaranekaranychkarane
Narzędnikkim? czym?karanymkaranąkaranymkaranymikaranymi
Miejscownikw kim? w czym?karanymkaranejkaranymkaranychkaranych
Odchodnikod kogo? czego?karanegokaranejkaranegokaranychkaranych
WołajnikTy...karanykaranakaranekaranikarane

Imiesłów bierny zaprzeczony

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?niekaranyniekarananiekaraneniekaraniniekarane
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?niekaranemuniekaranejniekaranemuniekaranymniekaranym
Biernikkogo? co?niekaranegoniekaranyniekaranąniekaraneniekaranychniekarane
Narzędnikkim? czym?niekaranymniekaranąniekaranymniekaranyminiekaranymi
Miejscownikw kim? w czym?niekaranymniekaranejniekaranymniekaranychniekaranych
Odchodnikod kogo? czego?niekaranegoniekaranejniekaranegoniekaranychniekaranych
WołajnikTy...niekaranyniekarananiekaraneniekaraniniekarane

WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.

Zobacz, w jakich słowach występuje: karze

Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.

GŁOS CZYTELNIKÓW

0 znaków

0 opublikowanych komentarzy

Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy.