Występuje w 1 słowniku

karze

Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego

Forma rzeczownika „kara”, dajnik / miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.

Forma rzeczownika „kar”, miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.

Forma rzeczownika „kar”, wołajnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.

Forma rzeczownika „karo”, miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj ńjaki.

Forma osobowa czasownika „karać”, 3. osoba liczby pojedynczej, aspekt niedokonany.

KARA

Pierwotnie: Konsekwencja czynu, wyboru lub działania; skutek ponoszony za określone postępowanie.

Środek wychowawczy stosowany wobec osoby, która zrobiła coś złego albo ńeodpowiedniego.

Środek represyjny stosowany wobec osoby, która popełniła przestępstwo lub inne przewinienie.

ŹRÓDŁOSŁÓWŹródłosłówPochodzenie i sens słowa.

KARZE

Źródłosłów słowa kara prowadzi do pierwotnego znaczenia konsekwencji. Dobrze pokazuje to zestawienie KARA – KARMA: oba słowa można odczytać przez obraz skutku, następstwa i odpowiedzialności za to, co zostało stworzone, zrobione albo uruchomione działaniem.

ANALIZA MORFOLOGICZNAMorfemNajmńiejsza część słowa, która ma swoje znaczenie.

KARA = K + AR

KK - żywyARAR - tworzy
Opis:

Kara jest konsekwencją tego, co istota żywa stworzyła. Skutek ńe pojawia śę jako coś oderwanego od działania, lecz jako następstwo tego, co zostało powołane przez żywe działanie.

KARA = K + A + R

KK - żywyAA - zrobiłRR - kroki
Opis:

Kara jest konsekwencją wyborów i czynów. Wynika z wykonanych kroków, dlatego można ją rozumieć jako naturalną wypadkową działań.

KARA = KA + RA

KAKA - duszaRARA - stworzyła
Opis:

Ta analiza prowadzi do podobnego wniosku: kara jest efektem tego, co dusza stworzyła przez swoje wybory, czyny i działania.

DALSZA RODZINA WYRAZÓWDalsza rodzina wyrazówSłowa połączone klasyczną relacją słowotwórczą i wspólnym rdzeniem.

RODZINA OD KARA

POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Rozpoznano 123 różnych form należących do 3 słów głównych.

KARA

KARZEForma rzeczownika „kara”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.

Przymiotnik

Formalp. żeński
Mianownikkto? co?-
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?karej
Biernikkogo? co?-
Narzędnikkim? czym?-
Miejscownikw kim? w czym?-
Odchodnikod kogo? czego?-
WołajnikTy...-

KAR

KARZEForma rzeczownika „kar”, miejscownik i wołajnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.

KARAĆ

KARZEForma osobowa czasownika „karać”, 3. osoba liczby pojedynczej, aspekt niedokonany.

Tryb rozkazujący

Forma1 os. lp.ja2 os. lp.ty3 os. lp.on / ona / ono1 os. lm.my2 os. lm.wy3 os. lm.oni / one
Podstawowywezwanie / polecenie-karz-karzmykarzcie-

Tryb rozkazujący z -że/-ż

Forma1 os. lp.ja2 os. lp.ty3 os. lp.on / ona / ono1 os. lm.my2 os. lm.wy3 os. lm.oni / one
Z -że / -żmocniejsze wezwanie-karzże-karzmyżkarzcież-

Formy nieosobowe

FormaForma
Bezokolicznikco robić?karać
Imiesłów przysłówkowy współczesnyrobiąckarząc
Forma bezosobowazrobionokarano

Imiesłów czynny

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?karzącykarzącakarzącekarzącykarzące
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?karzącemukarzącejkarzącemukarzącymkarzącym
Biernikkogo? co?karzącegokarzącykarzącąkarzącekarzącychkarzące
Narzędnikkim? czym?karzącymkarzącąkarzącymkarzącymikarzącymi
Miejscownikw kim? w czym?karzącymkarzącejkarzącymkarzącychkarzących
Odchodnikod kogo? czego?karzącegokarzącejkarzącegokarzącychkarzących
WołajnikTy...karzącykarzącakarzącekarzącykarzące

Imiesłów czynny zaprzeczony

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?ńekarzącyńekarzącańekarząceńekarzącyńekarzące
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?ńekarzącemuńekarzącejńekarzącemuńekarzącymńekarzącym
Biernikkogo? co?ńekarzącegońekarzącyńekarzącąńekarząceńekarzącychńekarzące
Narzędnikkim? czym?ńekarzącymńekarzącąńekarzącymńekarzącymińekarzącymi
Miejscownikw kim? w czym?ńekarzącymńekarzącejńekarzącymńekarzącychńekarzących
Odchodnikod kogo? czego?ńekarzącegońekarzącejńekarzącegońekarzącychńekarzących
WołajnikTy...ńekarzącyńekarzącańekarząceńekarzącyńekarzące

Imiesłów bierny

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?karanykaranakaranekaranikarane
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?karanemukaranejkaranemukaranymkaranym
Biernikkogo? co?karanegokaranykaranąkaranekaranychkarane
Narzędnikkim? czym?karanymkaranąkaranymkaranymikaranymi
Miejscownikw kim? w czym?karanymkaranejkaranymkaranychkaranych
Odchodnikod kogo? czego?karanegokaranejkaranegokaranychkaranych
WołajnikTy...karanykaranakaranekaranikarane

Imiesłów bierny zaprzeczony

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?ńekaranyńekaranańekaraneńekaranińekarane
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?ńekaranemuńekaranejńekaranemuńekaranymńekaranym
Biernikkogo? co?ńekaranegońekaranyńekaranąńekaraneńekaranychńekarane
Narzędnikkim? czym?ńekaranymńekaranąńekaranymńekaranymińekaranymi
Miejscownikw kim? w czym?ńekaranymńekaranejńekaranymńekaranychńekaranych
Odchodnikod kogo? czego?ńekaranegońekaranejńekaranegońekaranychńekaranych
WołajnikTy...ńekaranyńekaranańekaraneńekaranińekarane

WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.

Zobacz, w jakich słowach występuje: karze

Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.

GŁOS CZYTELNIKÓW

0 znaków

0 opublikowanych komentarzy

Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.