Logo ŹRÓDŁOSŁÓWŹRÓDŁOSŁÓW
Logo ŹRÓDŁOSŁÓW
Występuje w 1 słowniku

KARZE

Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego

KARA

Pierwotnie: Konsekwencja czynu, wyboru lub działania; skutek ponoszony za określone postępowanie.

Środek wychowawczy stosowany wobec osoby, która zrobiła coś złego albo ńeodpowiedniego.

Środek represyjny stosowany wobec osoby, która popełniła przestępstwo lub inne przewinienie.

ŹRÓDŁOSŁÓW

KARZE

Źródłosłów słowa kara prowadzi do pierwotnego znaczenia konsekwencji. Dobrze pokazuje to zestawienie KARA – KARMA: oba słowa można odczytać przez obraz skutku, następstwa i odpowiedzialności za to, co zostało stworzone, zrobione albo uruchomione działaniem.

ANALIZA MORFOLOGICZNA

KARA = K + AR

KK - żywyARAR - tworzy
Opis:

Kara jest konsekwencją tego, co istota żywa stworzyła. Skutek ńe pojawia śę jako coś oderwanego od działania, lecz jako następstwo tego, co zostało powołane przez żywe działanie.

KARA = K + A + R

KK - żywyAA - zrobiłRR - kroki
Opis:

Kara jest konsekwencją wyborów i czynów. Wynika z wykonanych kroków, dlatego można ją rozumieć jako naturalną wypadkową działań.

KARA = KA + RA

KAKA - duszaRARA - stworzyła
Opis:

Ta analiza prowadzi do podobnego wniosku: kara jest efektem tego, co dusza stworzyła przez swoje wybory, czyny i działania.

RODZINA WYRAZÓW

RODZINA OD KARA

KARA

konsekwencja czynu, wyboru lub działania; także środek wychowawczy albo represyjny.

KARMA

zasada skutku i następstwa działań; w tej rodzinie znaczeniowej wzmacnia pierwotny obraz kary jako konsekwencji.

KARAĆ

wymierzać karę albo doprowadzać do poniesienia konsekwencji za określone postępowanie.

KARANIE

czynność wymierzania kary; proces nakładania konsekwencji za czyn, wybór lub przewinienie.

UKARAĆ

nałożyć karę na kogoś; sprawić, że ktoś poniesie konsekwencję swojego postępowania.

KARNY

związany z karą, prawem karnym, odpowiedzialnością albo dyscypliną.

KARALNY

podlegający karze; taki, za który można ponieść odpowiedzialność.

KARNOŚĆ

zdyscyplinowanie, podporządkowanie śę zasadom i gotowość ponoszenia odpowiedzialności w porządku reguł.

POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄUKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄRozpoznano 123 różnych form należących do 3 słów głównych.

KARA

KARZEForma rzeczownika „kara”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.

Przymiotnik

Formalp. żeński
Mianownikkto? co?-
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?karej
Biernikkogo? co?-
Narzędnikkim? czym?-
Miejscownikw kim? w czym?-
Odchodnikod kogo? czego?-
WołajnikTy...-

KAR

KARZEForma rzeczownika „kar”, miejscownik i wołajnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.

KARAĆ

KARZEForma osobowa czasownika „karać”, 3. osoba liczby pojedynczej, aspekt niedokonany.

Tryb rozkazujący

Forma1 os. lp.ja2 os. lp.ty3 os. lp.on / ona / ono1 os. lm.my2 os. lm.wy3 os. lm.oni / one
Podstawowywezwanie / polecenie-karz-karzmykarzcie-

Tryb rozkazujący z -że/-ż

Forma1 os. lp.ja2 os. lp.ty3 os. lp.on / ona / ono1 os. lm.my2 os. lm.wy3 os. lm.oni / one
Z -że / -żmocniejsze wezwanie-karzże-karzmyżkarzcież-

Formy nieosobowe

FormaForma
Bezokolicznikco robić?karać
Imiesłów przysłówkowy współczesnyrobiąckarząc
Forma bezosobowazrobionokarano

Imiesłów czynny

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?karzącykarzącakarzącekarzącykarzące
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?karzącemukarzącejkarzącemukarzącymkarzącym
Biernikkogo? co?karzącegokarzącykarzącąkarzącekarzącychkarzące
Narzędnikkim? czym?karzącymkarzącąkarzącymkarzącymikarzącymi
Miejscownikw kim? w czym?karzącymkarzącejkarzącymkarzącychkarzących
Odchodnikod kogo? czego?karzącegokarzącejkarzącegokarzącychkarzących
WołajnikTy...karzącykarzącakarzącekarzącykarzące

Imiesłów czynny zaprzeczony

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?niekarzącyniekarzącaniekarząceniekarzącyniekarzące
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?niekarzącemuniekarzącejniekarzącemuniekarzącymniekarzącym
Biernikkogo? co?niekarzącegoniekarzącyniekarzącąniekarząceniekarzącychniekarzące
Narzędnikkim? czym?niekarzącymniekarzącąniekarzącymniekarzącyminiekarzącymi
Miejscownikw kim? w czym?niekarzącymniekarzącejniekarzącymniekarzącychniekarzących
Odchodnikod kogo? czego?niekarzącegoniekarzącejniekarzącegoniekarzącychniekarzących
WołajnikTy...niekarzącyniekarzącaniekarząceniekarzącyniekarzące

Imiesłów bierny

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?karanykaranakaranekaranikarane
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?karanemukaranejkaranemukaranymkaranym
Biernikkogo? co?karanegokaranykaranąkaranekaranychkarane
Narzędnikkim? czym?karanymkaranąkaranymkaranymikaranymi
Miejscownikw kim? w czym?karanymkaranejkaranymkaranychkaranych
Odchodnikod kogo? czego?karanegokaranejkaranegokaranychkaranych
WołajnikTy...karanykaranakaranekaranikarane

Imiesłów bierny zaprzeczony

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?niekaranyniekarananiekaraneniekaraniniekarane
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?niekaranemuniekaranejniekaranemuniekaranymniekaranym
Biernikkogo? co?niekaranegoniekaranyniekaranąniekaraneniekaranychniekarane
Narzędnikkim? czym?niekaranymniekaranąniekaranymniekaranyminiekaranymi
Miejscownikw kim? w czym?niekaranymniekaranejniekaranymniekaranychniekaranych
Odchodnikod kogo? czego?niekaranegoniekaranejniekaranegoniekaranychniekaranych
WołajnikTy...niekaranyniekarananiekaraneniekaraniniekarane

WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACH

Zobacz, w jakich słowach występuje: karze

Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.

GŁOS CZYTELNIKÓW

0 opublikowanych komentarzy

Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy.