KARMA
Inaczej: pokarm; KARMA / poKARM
Skutek czynów, kara, odpłata albo konsekwencja wcześniejszych działań; w religiach i filozofii indyjskiej także suma uczynków wpływająca na dalszy los człowieka.
Występuje w 1 słowniku
KARMA
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
ŹRÓDŁOSŁÓW
ANALIZA MORFOLOGICZNA
KARMA = K + AR + M
Opis:
KARMA / poKARM tworzy życie od środka. Karma trafia do wnętrza ciała w momencie jedzenia, następnie jest trawione dźeki czemu żyjemy. Karma jako jedzenie zasila organizm, wypełnia go i daje mu siłę do życia.
Źródłosłów słowa:KARA
KARA
Źródłosłów słowa kara prowadzi do pierwotnego znaczenia konsekwencji. Dobrze pokazuje to zestawienie KARA – KARMA: oba słowa można odczytać przez obraz skutku, następstwa i odpowiedzialności za to, co zostało stworzone, zrobione albo uruchomione działaniem.
Analiza morfologiczna słowa:KARA
KARA = K + AR
Opis:
Kara jest konsekwencją tego, co istota żywa stworzyła. Skutek ńe pojawia śę jako coś oderwanego od działania, lecz jako następstwo tego, co zostało powołane przez żywe działanie.
KARA = K + A + R
Opis:
Kara jest konsekwencją wyborów i czynów. Wynika z wykonanych kroków, dlatego można ją rozumieć jako naturalną wypadkową działań.
KARA = KA + RA
Opis:
Ta analiza prowadzi do podobnego wniosku: kara jest efektem tego, co dusza stworzyła przez swoje wybory, czyny i działania.
RODZINA WYRAZÓW
KARA
konsekwencja czynu, wyboru lub działania; także środek wychowawczy albo represyjny.
KARMA
zasada skutku i następstwa działań; w tej rodzinie znaczeniowej wzmacnia pierwotny obraz kary jako konsekwencji.
KARAĆ
wymierzać karę albo doprowadzać do poniesienia konsekwencji za określone postępowanie.
KARANIE
czynność wymierzania kary; proces nakładania konsekwencji za czyn, wybór lub przewinienie.
UKARAĆ
nałożyć karę na kogoś; sprawić, że ktoś poniesie konsekwencję swojego postępowania.
KARNY
związany z karą, prawem karnym, odpowiedzialnością albo dyscypliną.
KARALNY
podlegający karze; taki, za który można ponieść odpowiedzialność.
KARNOŚĆ
zdyscyplinowanie, podporządkowanie śę zasadom i gotowość ponoszenia odpowiedzialności w porządku reguł.
BEZKARNY
taki, który ńe ponosi kary mimo czynu albo przewinienia.
BEZKARNOŚĆ
brak poniesienia kary mimo działania, które mogłoby jej podlegać.
POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄUKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄOdmiana obejmuje 10 form tego słowa.
KARMA
KARMAForma rzeczownika „karma”, mianownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
Rzeczownik
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | karmaobecna forma | karmy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | karmie | karmom |
| Biernikkogo? co? | karmę | karmy |
| Narzędnikkim? czym? | karmą | karmami |
| Miejscownikw kim? w czym? | karmie | karmach |
| Odchodnikod kogo? czego? | karmy | karm |
| WołajnikTy... | karmo | karmy |
WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACH
Zobacz, w jakich słowach występuje: karma
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
Aby dodać komentarz ZALOGUJ ŚĘ albo ZAREJESTRUJ.
0 opublikowanych komentarzy
Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy.