Występuje w 1 słowniku

karaniem

Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego

Forma rzeczownika odczasownikowego czasownika „karać”, narzędnik, liczby pojedynczej, rodzaj ńjaki.

Forma rzeczownika „karanie”, narzędnik, liczby pojedynczej, rodzaj ńjaki.

Strona dla tego słowa już istnieje, ale redakcja nie opublikowała jeszcze opracowania.

POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Odmiana obejmuje 105 form tego słowa.

KARAĆ

karaniemForma rzeczownika odczasownikowego czasownika „karać”, narzędnik, liczby pojedynczej, rodzaj ńjaki.

Tryb rozkazujący

Forma1 os. lp.ja2 os. lp.ty3 os. lp.on / ona / ono1 os. lm.my2 os. lm.wy3 os. lm.oni / one
Podstawowywezwanie / polecenie-karz-karzmykarzcie-

Tryb rozkazujący z -że/-ż

Forma1 os. lp.ja2 os. lp.ty3 os. lp.on / ona / ono1 os. lm.my2 os. lm.wy3 os. lm.oni / one
Z -że / -żmocniejsze wezwanie-karzże-karzmyżkarzcież-

Formy nieosobowe

FormaForma
Bezokolicznikco robić?karać
Imiesłów przysłówkowy współczesnyrobiąckarząc
Forma bezosobowazrobionokarano

Imiesłów czynny

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?karzącykarzącakarzącekarzącykarzące
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?karzącemukarzącejkarzącemukarzącymkarzącym
Biernikkogo? co?karzącegokarzącykarzącąkarzącekarzącychkarzące
Narzędnikkim? czym?karzącymkarzącąkarzącymkarzącymikarzącymi
Miejscownikw kim? w czym?karzącymkarzącejkarzącymkarzącychkarzących
Odchodnikod kogo? czego?karzącegokarzącejkarzącegokarzącychkarzących
WołajnikTy...karzącykarzącakarzącekarzącykarzące

Imiesłów czynny zaprzeczony

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?ńekarzącyńekarzącańekarząceńekarzącyńekarzące
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?ńekarzącemuńekarzącejńekarzącemuńekarzącymńekarzącym
Biernikkogo? co?ńekarzącegońekarzącyńekarzącąńekarząceńekarzącychńekarzące
Narzędnikkim? czym?ńekarzącymńekarzącąńekarzącymńekarzącymińekarzącymi
Miejscownikw kim? w czym?ńekarzącymńekarzącejńekarzącymńekarzącychńekarzących
Odchodnikod kogo? czego?ńekarzącegońekarzącejńekarzącegońekarzącychńekarzących
WołajnikTy...ńekarzącyńekarzącańekarząceńekarzącyńekarzące

Imiesłów bierny

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?karanykaranakaranekaranikarane
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?karanemukaranejkaranemukaranymkaranym
Biernikkogo? co?karanegokaranykaranąkaranekaranychkarane
Narzędnikkim? czym?karanymkaranąkaranymkaranymikaranymi
Miejscownikw kim? w czym?karanymkaranejkaranymkaranychkaranych
Odchodnikod kogo? czego?karanegokaranejkaranegokaranychkaranych
WołajnikTy...karanykaranakaranekaranikarane

Imiesłów bierny zaprzeczony

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?ńekaranyńekaranańekaraneńekaranińekarane
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?ńekaranemuńekaranejńekaranemuńekaranymńekaranym
Biernikkogo? co?ńekaranegońekaranyńekaranąńekaraneńekaranychńekarane
Narzędnikkim? czym?ńekaranymńekaranąńekaranymńekaranymińekaranymi
Miejscownikw kim? w czym?ńekaranymńekaranejńekaranymńekaranychńekaranych
Odchodnikod kogo? czego?ńekaranegońekaranejńekaranegońekaranychńekaranych
WołajnikTy...ńekaranyńekaranańekaraneńekaranińekarane

WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.

Zobacz, w jakich słowach występuje: karaniem

Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.

GŁOS CZYTELNIKÓW

0 znaków

0 opublikowanych komentarzy

Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.