Występuje w 1 słowniku

KARE

Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego

KARA

Pierwotnie: Konsekwencja czynu, wyboru lub działania; skutek ponoszony za określone postępowanie.

Środek wychowawczy stosowany wobec osoby, która zrobiła coś złego albo ńeodpowiedniego.

Środek represyjny stosowany wobec osoby, która popełniła przestępstwo lub inne przewinienie.

ŹRÓDŁOSŁÓW

KARE

Źródłosłów słowa kara prowadzi do pierwotnego znaczenia konsekwencji. Dobrze pokazuje to zestawienie KARA – KARMA: oba słowa można odczytać przez obraz skutku, następstwa i odpowiedzialności za to, co zostało stworzone, zrobione albo uruchomione działaniem.

ANALIZA MORFOLOGICZNA

KARA = K + AR

KK - żywyARAR - tworzy
Opis:

Kara jest konsekwencją tego, co istota żywa stworzyła. Skutek ńe pojawia śę jako coś oderwanego od działania, lecz jako następstwo tego, co zostało powołane przez żywe działanie.

KARA = K + A + R

KK - żywyAA - zrobiłRR - kroki
Opis:

Kara jest konsekwencją wyborów i czynów. Wynika z wykonanych kroków, dlatego można ją rozumieć jako naturalną wypadkową działań.

KARA = KA + RA

KAKA - duszaRARA - stworzyła
Opis:

Ta analiza prowadzi do podobnego wniosku: kara jest efektem tego, co dusza stworzyła przez swoje wybory, czyny i działania.

RODZINA WYRAZÓW

RODZINA OD KARA

KARA

konsekwencja czynu, wyboru lub działania; także środek wychowawczy albo represyjny.

KARMA

zasada skutku i następstwa działań; w tej rodzinie znaczeniowej wzmacnia pierwotny obraz kary jako konsekwencji.

KARAĆ

wymierzać karę albo doprowadzać do poniesienia konsekwencji za określone postępowanie.

KARANIE

czynność wymierzania kary; proces nakładania konsekwencji za czyn, wybór lub przewinienie.

UKARAĆ

nałożyć karę na kogoś; sprawić, że ktoś poniesie konsekwencję swojego postępowania.

KARNY

związany z karą, prawem karnym, odpowiedzialnością albo dyscypliną.

KARALNY

podlegający karze; taki, za który można ponieść odpowiedzialność.

KARNOŚĆ

zdyscyplinowanie, podporządkowanie śę zasadom i gotowość ponoszenia odpowiedzialności w porządku reguł.

POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄUKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄOdmiana obejmuje 15 form tego słowa.

KARA

KAREForma rzeczownika „kary”, mianownik / biernik / wołajnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.

Przymiotnik

Formalp. żeński
Mianownikkto? co?-
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?karej
Biernikkogo? co?-
Narzędnikkim? czym?-
Miejscownikw kim? w czym?-
Odchodnikod kogo? czego?-
WołajnikTy...-

WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACH

Zobacz, w jakich słowach występuje: kare

Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.

GŁOS CZYTELNIKÓW

0 opublikowanych komentarzy

Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy.