GŁOSKA
GŁOSKA
B
B
ZNACZENIA
pojawia śę • powstaje • zwiększa gabaryty • wielkie gabarytowo • razem • ale osobno • wybuch • bas
ZNAČENIA
pojawia śę • powstaje • zwiękŠa gabaryty • wielkie gabarytowo • razem • ale osobno • wybuĤ • bas
ARTYKULACJA
ARTYKULACJA
Głoska B jest dźwięczną spółgłoską zwartą, dwuwargową. Powstaje w sposób bardzo zbliżony do głoski P.
Podczas jej artykulacji obie wargi najpierw łączą śę i całkowicie zamykają przepływ powietrza. Za zamkniętymi wargami gromadzi śę powietrze, po czym wargi gwałtownie śę rozdzielają i uwalniają je na zewnątrz.
W przeciwieństwie do bezdźwięcznego P, podczas wypowiadania B dodatkowo uruchamiane są struny głosowe. Dzięki temu głoska otrzymuje dźwięczny i wibrujący charakter.
Można to łatwo poczuć, wypowiadając naprzemiennie:
P P P P
B B B B
Ułożenie warg pozostaje podobne, ale przy B pojawia śę dodatkowa wibracja związana z dźwięcznością.
Maksymalny gest B można wykonać poprzez mocne zaciśnięcie warg i zgromadzenie większej ilości powietrza w jamie ustnej.
Kiedy powietrza przybywa, policzki zaczynają śę rozszerzać.
Zwiększają swoją objętość.
Stają śę większe.
Nabrzmiewają.
Dopiero później wargi gwałtownie śę otwierają i zgromadzone powietrze zostaje uwolnione:
B!
Cały gest można przedstawić następująco:
zamknięcie warg → gromadzenie powietrza → powiększanie policzków → zwiększanie gabarytów → rozdzielenie warg → B.
W tym samym geście pojawia śę jeszcze jedna bardzo ważna zależność.
Na początku obie wargi są razem.
górna warga + dolna warga → razem
Następnie, aby dźwięk B mógł zostać uwolniony, wargi muszą śę od śiebie oddzielić.
razem → rozdzielenie → osobno.
Mamy więc dwa elementy, które współdziałają i razem tworzą jeden proces, ale pozostają dwoma osobnymi elementami.
Głoska B jest DŽwięČną spółgłoską zwartą, dwuwargową. Powstaje w sposób barDZo zbliżony do głoski P.
PodČas jej artykulacji obie wargi najpierw łąČą śę i całkowicie zamykają pŔepływ powietŔa. Za zamkniętymi wargami gromaDZi śę powietŔe, po Čym wargi gwałtownie śę rozDZielają i uwalniają je na zewnątŔ.
W pŔeciwieństwie do bezDŽwięČnego P, podČas wypowiadania B dodatkowo uruĤamiane są struny głosowe. DZięki temu głoska otŔymuje DŽwięČny i wibrujący Ĥarakter.
Można to łatwo poČuć, wypowiadając napŔemiennie:
P P P P
B B B B
Ułożenie warg pozostaje podobne, ale pŔy B pojawia śę dodatkowa wibracja związana z DŽwięČnością.
Maksymalny gest B można wykonać popŔez mocne zaciśnięcie warg i zgromaDZenie więkŠej ilości powietŔa w jamie ustnej.
Kiedy powietŔa pŔybywa, poliČki zaČynają śę rozŠeŔać.
ZwiękŠają swoją objętość.
Stają śę więkŠe.
NabŔmiewają.
Dopiero później wargi gwałtownie śę otwierają i zgromaDZone powietŔe zostaje uwolnione:
B!
Cały gest można pŔedstawić następująco:
zamknięcie warg → gromaDZenie powietŔa → powiękŠanie poliČków → zwiękŠanie gabarytów → rozDZielenie warg → B.
W tym samym geście pojawia śę jeŠČe jedna barDZo ważna zależność.
Na poČątku obie wargi są razem.
górna warga + dolna warga → razem
Następnie, aby DŽwięk B mógł zostać uwolniony, wargi muŠą śę od śiebie odDZielić.
razem → rozDZielenie → osobno.
Mamy więc dwa elementy, które współDZiałają i razem twoŔą jeden proces, ale pozostają dwoma osobnymi elementami.
ZNACZENIE
ZNAČENIE
Podstawowe znaczenia B wynikają z maksymalnego gestu tej głoski.
Pierwszym z nich jest zwiększanie gabarytów.
Kiedy przy zamkniętych ustach nabieramy coraz więcej powietrza, jama ustna wypełnia śę, a policzki zaczynają śę rozszerzać.
To, co początkowo było niewielkie, staje śę coraz większe.
powietrze → wypełnianie → rozszerzanie → zwiększanie objętości → większe gabaryty.
Dlatego:
B → zwiększa gabaryty → staje śę wielkie gabarytowo.
POJAWIA ŚĘ I POWSTAJE
Z powiększaniem związane jest kolejne znaczenie B — pojawia śę i powstaje.
Żeby coś mogło śę zwiększać, najpierw musi zaistnieć.
Najpierw pojawia śę coś nowego, a następnie może rosnąć, rozwijać swoją formę i zwiększać swoje gabaryty.
Dobrze pokazuje to nowe życie.
Najpierw powstaje nowa istota. Początkowo jest bardzo mała, następnie rośnie i stopniowo zwiększa swoje gabaryty, aż osiąga swoją pełną wielkość.
Dlatego:
pojawia śę → powstaje → rośnie → zwiększa gabaryty → osiąga wielkość.
Znaczenia te tworzą jeden ciąg:
B → pojawia śę → powstaje → zwiększa gabaryty → wielkie gabarytowo.
RAZEM, ALE OSOBNO
Kolejnym znaczeniem B jest:
razem, ale osobno.
Znaczenie to bardzo wyraźnie pokazuje sama artykulacja głoski.
Żeby powstało B, obie wargi muszą najpierw znaleźć śę razem.
Górna i dolna warga stykają śę ze sobą i wspólnie zamykają przepływ powietrza.
dwa elementy → spotykają śę → są razem → wspólnie tworzą zamknięcie.
W tym czasie pomiędzy nimi i za nimi gromadzi śę powietrze, policzki powiększają śę, a cały układ przygotowuje śę do powstania dźwięku.
Następnie następuje gwałtowne rozdzielenie:
B!
Górna warga porusza śę w jedną stronę, dolna w drugą. Elementy, które przed chwilą były razem, znajdują śę teraz osobno.
Dlatego:
razem → wspólne działanie → powstanie → rozdzielenie → osobno.
B przedstawia więc rzeczy, które powstają razem, występują przy sobie i tworzą wspólny układ, ale jednocześnie pozostają osobnymi bytami.
Dobrze pokazują to rzeczy występujące parami.
Przykładem są buty.
Mówimy o nich jako o jednej parze:
para butów
ale faktycznie istnieją dwa osobne elementy:
lewy but + prawy but.
Występują razem, mają wspólne przeznaczenie i tworzą parę, jednak każdy but pozostaje osobnym przedmiotem.
razem → para → dwa osobne byty.
Podobnie można spojrzeć na biust.
Tworzy on jedną część ciała określaną wspólną nazwą, ale składa śę z dwóch występujących obok śiebie, odrębnych części.
jedna wspólna całość → dwa elementy → razem, ale osobno.
Znaczenie B ńe oznacza więc zwykłego połączenia dwóch rzeczy w jedną.
Chodzi o szczególną relację:
elementy występują razem i tworzą wspólny układ, ale ńe tracą swojej odrębności.
Dlatego:
B → razem → przy sobie → wspólnie → ale osobno.
Artykulacja pokazuje dokładnie tę samą zasadę:
dwie wargi → razem → wspólnie tworzą B → rozdzielają śę → pozostają osobno.
WYBUCH
Onomatopeicznym znaczeniem B jest również wybuch.
Podczas artykulacji najpierw następuje zamknięcie, za którym gromadzi śę powietrze, a następnie gwałtowne uwolnienie.
zamknięcie → nagromadzenie → wzrost ciśnienia → gwałtowne uwolnienie.
Mechanizm przypomina w małej skali przebieg wybuchu, w którym nagromadzona energia zostaje gwałtownie uwolniona.
Sam dźwięk B bardzo dobrze nadaje śę również do naśladowania takiego zdarzenia:
B!
BUM!
BUCH!
Dlatego:
B → nagromadzenie → gwałtowne uwolnienie → wybuch.
BAS
Kolejnym onomatopeicznym znaczeniem B jest bas.
B jest głoską dźwięczną. Przy mocnym wypowiadaniu można poczuć drgania związane z pracą strun głosowych i rezonansem głosu.
Samo B dobrze łączy śę również z naśladowaniem głębokich, mocnych uderzeń dźwięku:
B… B… BUM…
Bas kojarzy śę z dźwiękiem niskim, głębokim, mocnym i odczuwalnym poprzez drgania.
Dlatego jednym z dźwiękonaśladowczych znaczeń B jest:
B → dźwięczność → drganie → głęboki dźwięk → bas.
Pełne znaczenie głoski B można więc przedstawić kilkoma powiązanymi ciągami:
B → pojawia śę → powstaje → zwiększa gabaryty → wielkie gabarytowo.
B → dwie wargi razem → wspólne działanie → rozdzielenie → razem, ale osobno.
B → nagromadzenie → gwałtowne uwolnienie → wybuch.
B → dźwięczność → drganie → głęboki dźwięk → bas.
Dlatego głoska B oznacza: pojawia śę, powstaje, zwiększa gabaryty, wielkie gabarytowo, razem, ale osobno, wybuch oraz bas.
Podstawowe znaČenia B wynikają z maksymalnego gestu tej głoski.
PierwŠym z niĤ jest zwiękŠanie gabarytów.
Kiedy pŔy zamkniętyĤ ustaĤ nabieramy coraz więcej powietŔa, jama ustna wypełnia śę, a poliČki zaČynają śę rozŠeŔać.
To, co poČątkowo było niewielkie, staje śę coraz więkŠe.
powietŔe → wypełnianie → rozŠeŔanie → zwiękŠanie objętości → więkŠe gabaryty.
Dlatego:
B → zwiękŠa gabaryty → staje śę wielkie gabarytowo.
POJAWIA ŚĘ I POWSTAJE
Z powiękŠaniem związane jest kolejne znaČenie B — pojawia śę i powstaje.
Żeby coś mogło śę zwiękŠać, najpierw musi zaistnieć.
Najpierw pojawia śę coś nowego, a następnie może rosnąć, rozwijać swoją formę i zwiękŠać swoje gabaryty.
DobŔe pokazuje to nowe życie.
Najpierw powstaje nowa istota. PoČątkowo jest barDZo mała, następnie rośnie i stopniowo zwiękŠa swoje gabaryty, aż osiąga swoją pełną wielkość.
Dlatego:
pojawia śę → powstaje → rośnie → zwiękŠa gabaryty → osiąga wielkość.
ZnaČenia te twoŔą jeden ciąg:
B → pojawia śę → powstaje → zwiękŠa gabaryty → wielkie gabarytowo.
RAZEM, ALE OSOBNO
Kolejnym znaČeniem B jest:
razem, ale osobno.
ZnaČenie to barDZo wyraźnie pokazuje sama artykulacja głoski.
Żeby powstało B, obie wargi muŠą najpierw znaleźć śę razem.
Górna i dolna warga stykają śę ze sobą i wspólnie zamykają pŔepływ powietŔa.
dwa elementy → spotykają śę → są razem → wspólnie twoŔą zamknięcie.
W tym Časie pomięDZy nimi i za nimi gromaDZi śę powietŔe, poliČki powiękŠają śę, a cały układ pŔygotowuje śę do powstania DŽwięku.
Następnie następuje gwałtowne rozDZielenie:
B!
Górna warga poruŠa śę w jedną stronę, dolna w drugą. Elementy, które pŔed Ĥwilą były razem, znajdują śę teraz osobno.
Dlatego:
razem → wspólne DZiałanie → powstanie → rozDZielenie → osobno.
B pŔedstawia więc ŔeČy, które powstają razem, występują pŔy sobie i twoŔą wspólny układ, ale jednoČeśnie pozostają osobnymi bytami.
DobŔe pokazują to ŔeČy występujące parami.
PŔykładem są buty.
Mówimy o niĤ jako o jednej paŔe:
para butów
ale faktyČnie istnieją dwa osobne elementy:
lewy but + prawy but.
Występują razem, mają wspólne pŔeznaČenie i twoŔą parę, jednak każdy but pozostaje osobnym pŔedmiotem.
razem → para → dwa osobne byty.
Podobnie można spojŔeć na biust.
TwoŔy on jedną Čęść ciała określaną wspólną nazwą, ale składa śę z dwóĤ występującyĤ obok śiebie, odrębnyĤ Čęści.
jedna wspólna całość → dwa elementy → razem, ale osobno.
ZnaČenie B ńe oznaČa więc zwykłego połąČenia dwóĤ ŔeČy w jedną.
ĤoDZi o ŠČególną relację:
elementy występują razem i twoŔą wspólny układ, ale ńe tracą swojej odrębności.
Dlatego:
B → razem → pŔy sobie → wspólnie → ale osobno.
Artykulacja pokazuje dokładnie tę samą zasadę:
dwie wargi → razem → wspólnie twoŔą B → rozDZielają śę → pozostają osobno.
WYBUĤ
OnomatopeiČnym znaČeniem B jest również wybuĤ.
PodČas artykulacji najpierw następuje zamknięcie, za którym gromaDZi śę powietŔe, a następnie gwałtowne uwolnienie.
zamknięcie → nagromaDZenie → wzrost ciśnienia → gwałtowne uwolnienie.
MeĤanizm pŔypomina w małej skali pŔebieg wybuĤu, w którym nagromaDZona energia zostaje gwałtownie uwolniona.
Sam DŽwięk B barDZo dobŔe nadaje śę również do naśladowania takiego zdaŔenia:
B!
BUM!
BUĤ!
Dlatego:
B → nagromaDZenie → gwałtowne uwolnienie → wybuĤ.
BAS
Kolejnym onomatopeiČnym znaČeniem B jest bas.
B jest głoską DŽwięČną. PŔy mocnym wypowiadaniu można poČuć drgania związane z pracą strun głosowyĤ i rezonansem głosu.
Samo B dobŔe łąČy śę również z naśladowaniem głębokiĤ, mocnyĤ udeŔeń DŽwięku:
B… B… BUM…
Bas kojaŔy śę z DŽwiękiem niskim, głębokim, mocnym i odČuwalnym popŔez drgania.
Dlatego jednym z DŽwiękonaśladowČyĤ znaČeń B jest:
B → DŽwięČność → drganie → głęboki DŽwięk → bas.
Pełne znaČenie głoski B można więc pŔedstawić kilkoma powiązanymi ciągami:
B → pojawia śę → powstaje → zwiękŠa gabaryty → wielkie gabarytowo.
B → dwie wargi razem → wspólne DZiałanie → rozDZielenie → razem, ale osobno.
B → nagromaDZenie → gwałtowne uwolnienie → wybuĤ.
B → DŽwięČność → drganie → głęboki DŽwięk → bas.
Dlatego głoska B oznaČa: pojawia śę, powstaje, zwiękŠa gabaryty, wielkie gabarytowo, razem, ale osobno, wybuĤ oraz bas.
ZAPIS RUNICZNY
ZAPIS RUNIČNY
Runa B jest odwróconą o 180° formą runy P, co odpowiada dużemu podobieństwu artykulacyjnemu obu głosek.
W obu przypadkach wargi najpierw śę zamykają, gromadząc za sobą powietrze, a następnie gwałtownie śę rozdzielają.
P → zamknięcie → ciśnienie → wyrzut powietrza
B → zamknięcie → ciśnienie → wyrzut powietrza + dźwięczność.
W runie B otwarta część znaku skierowana jest ku górze. Można ją odczytać jako zaznaczenie pełniejszego, bardziej donośnego i wibrującego charakteru B w porównaniu z P.
Kształt runy można również odczytać jako zbiornik, w którym coś śę gromadzi i zwiększa swoją objętość, a następnie zostaje gwałtownie uwolnione.
Odpowiada to maksymalnemu gestowi B:
zamknięcie → napełnianie → powiększanie → zwiększenie gabarytów → otwarcie → uwolnienie.
Jednocześnie sam moment zamknięcia i otwarcia przedstawia dodatkowe znaczenie:
dwa elementy razem → powstanie dźwięku → rozdzielenie → osobno.
Runa B łączy więc w jednym znaku najważniejsze właściwości tej głoski:
powstawanie i powiększanie,
bycie razem przy zachowaniu odrębności,
nagromadzenie i gwałtowne uwolnienie,
wybuch oraz donośne drganie związane z basem.
Runa B jest odwróconą o 180° formą runy P, co odpowiada dużemu podobieństwu artykulacyjnemu obu głosek.
W obu pŔypadkaĤ wargi najpierw śę zamykają, gromaDZąc za sobą powietŔe, a następnie gwałtownie śę rozDZielają.
P → zamknięcie → ciśnienie → wyŔut powietŔa
B → zamknięcie → ciśnienie → wyŔut powietŔa + DŽwięČność.
W runie B otwarta Čęść znaku skierowana jest ku góŔe. Można ją odČytać jako zaznaČenie pełniejŠego, barDZiej donośnego i wibrującego Ĥarakteru B w porównaniu z P.
KŠtałt runy można również odČytać jako zbiornik, w którym coś śę gromaDZi i zwiękŠa swoją objętość, a następnie zostaje gwałtownie uwolnione.
Odpowiada to maksymalnemu gestowi B:
zamknięcie → napełnianie → powiękŠanie → zwiękŠenie gabarytów → otwarcie → uwolnienie.
JednoČeśnie sam moment zamknięcia i otwarcia pŔedstawia dodatkowe znaČenie:
dwa elementy razem → powstanie DŽwięku → rozDZielenie → osobno.
Runa B łąČy więc w jednym znaku najważniejŠe właściwości tej głoski:
powstawanie i powiękŠanie,
bycie razem pŔy zaĤowaniu odrębności,
nagromaDZenie i gwałtowne uwolnienie,
wybuĤ oraz donośne drganie związane z basem.
SŁOWA Z TYM DŹWIĘKIEM
Opublikowane przykłady: 3.
SŁOWA Z TYM DŽWIĘKIEM
Opublikowane pŔykłady: 3.
DOBRO
DO—do
B—zwiększenia
R—częstotliwości
DOBRO
DO—do
B—zwiękŠenia
R—Čęstotliwości
DOBRZE
DO—do
B—zwiększania
RZ—ustawiasz
E—energię
DOBŔE
DO—do
B—zwiękŠania
Ŕ—ustawiaŠ
E—energię
GEB
G—grawitacja
E—energii
B—powstaje
GEB
G—grawitacja
E—energii
B—powstaje
BADA
B—powstanie albo powiększanie
A—robi albo zmienia
AD—odbiera
DA—daje
D—droga do celu
BADA
B—powstanie albo powiękŠanie
A—robi albo zmienia
AD—odbiera
DA—daje
D—droga do celu
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy.