ZDUMIONY
Taki, który poczuł śę bardzo zdziwiony i zaskoczony czymś, co okazało śę inne, ńż śę spodziewał.
Taki, który jest wyrazem zdumienia, zaskoczenia lub zdziwienia, np. zdumiony wzrok albo zdumiona mina.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Taki, który poczuł śę bardzo zdziwiony i zaskoczony czymś, co okazało śę inne, ńż śę spodziewał.
Taki, który jest wyrazem zdumienia, zaskoczenia lub zdziwienia, np. zdumiony wzrok albo zdumiona mina.
zdumionąForma przymiotnika „zdumiony”, biernik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zdumiony | niezdumionazdumiona | zdumione | niezdumienizdumieni | zdumione |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | niezdumionemuzdumionemu | niezdumionejzdumionej | niezdumionemuzdumionemu | niezdumionymzdumionym | niezdumionymzdumionym |
| Biernikkogo? co? | zdumionyniezdumionegoniezdumionyzdumionego | niezdumionązdumionąobecna forma | zdumione | niezdumionychzdumionych | niezdumionezdumione |
| Narzędnikkim? czym? | zdumionym | zdumionąobecna forma | zdumionym | niezdumionymizdumionymi | niezdumionymizdumionymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | zdumionym | zdumionej | zdumionym | zdumionych | zdumionych |
| Odchodnikod kogo? czego? | zdumionego | zdumionej | zdumionego | zdumionych | zdumionych |
| WołajnikTy... | zdumiony | niezdumionazdumiona | zdumione | niezdumienizdumieni | zdumione |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zdumioną
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.