ZDUMIONY
Taki, który poczuł śę bardzo zdziwiony i zaskoczony czymś, co okazało śę inne, ńż śę spodziewał.
Taki, który jest wyrazem zdumienia, zaskoczenia lub zdziwienia, np. zdumiony wzrok albo zdumiona mina.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Taki, który poczuł śę bardzo zdziwiony i zaskoczony czymś, co okazało śę inne, ńż śę spodziewał.
Taki, który jest wyrazem zdumienia, zaskoczenia lub zdziwienia, np. zdumiony wzrok albo zdumiona mina.
zdumionymForma przymiotnika „zdumiony”, dajnik, liczby mnogiej.
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zdumiony | niezdumionazdumiona | zdumione | niezdumienizdumieni | zdumione |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | niezdumionemuzdumionemu | niezdumionejzdumionej | niezdumionemuzdumionemu | niezdumionymzdumionymobecna forma | niezdumionymzdumionymobecna forma |
| Biernikkogo? co? | zdumionyniezdumionegoniezdumionyzdumionego | niezdumionązdumioną | zdumione | niezdumionychzdumionych | niezdumionezdumione |
| Narzędnikkim? czym? | zdumionymobecna forma | zdumioną | zdumionymobecna forma | niezdumionymizdumionymi | niezdumionymizdumionymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | zdumionymobecna forma | zdumionej | zdumionymobecna forma | zdumionych | zdumionych |
| Odchodnikod kogo? czego? | zdumionego | zdumionej | zdumionego | zdumionych | zdumionych |
| WołajnikTy... | zdumiony | niezdumionazdumiona | zdumione | niezdumienizdumieni | zdumione |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zdumionym
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.