ZDUMIONY
Taki, który poczuł śę bardzo zdziwiony i zaskoczony czymś, co okazało śę inne, ńż śę spodziewał.
Taki, który jest wyrazem zdumienia, zaskoczenia lub zdziwienia, np. zdumiony wzrok albo zdumiona mina.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Taki, który poczuł śę bardzo zdziwiony i zaskoczony czymś, co okazało śę inne, ńż śę spodziewał.
Taki, który jest wyrazem zdumienia, zaskoczenia lub zdziwienia, np. zdumiony wzrok albo zdumiona mina.
zdumionejForma przymiotnika „zdumiony”, dajnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zdumiony | niezdumionazdumiona | zdumione | niezdumienizdumieni | zdumione |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | niezdumionemuzdumionemu | niezdumionejzdumionejobecna forma | niezdumionemuzdumionemu | niezdumionymzdumionym | niezdumionymzdumionym |
| Biernikkogo? co? | zdumionyniezdumionegoniezdumionyzdumionego | niezdumionązdumioną | zdumione | niezdumionychzdumionych | niezdumionezdumione |
| Narzędnikkim? czym? | zdumionym | zdumioną | zdumionym | niezdumionymizdumionymi | niezdumionymizdumionymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | zdumionym | zdumionejobecna forma | zdumionym | zdumionych | zdumionych |
| Odchodnikod kogo? czego? | zdumionego | zdumionejobecna forma | zdumionego | zdumionych | zdumionych |
| WołajnikTy... | zdumiony | niezdumionazdumiona | zdumione | niezdumienizdumieni | zdumione |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zdumionej
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.