ZDUMIONY
Taki, który poczuł śę bardzo zdziwiony i zaskoczony czymś, co okazało śę inne, ńż śę spodziewał.
Taki, który jest wyrazem zdumienia, zaskoczenia lub zdziwienia, np. zdumiony wzrok albo zdumiona mina.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Taki, który poczuł śę bardzo zdziwiony i zaskoczony czymś, co okazało śę inne, ńż śę spodziewał.
Taki, który jest wyrazem zdumienia, zaskoczenia lub zdziwienia, np. zdumiony wzrok albo zdumiona mina.
zdumionychForma przymiotnika „zdumiony”, biernik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zdumiony | niezdumionazdumiona | zdumione | niezdumienizdumieni | zdumione |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | niezdumionemuzdumionemu | niezdumionejzdumionej | niezdumionemuzdumionemu | niezdumionymzdumionym | niezdumionymzdumionym |
| Biernikkogo? co? | zdumionyniezdumionegoniezdumionyzdumionego | niezdumionązdumioną | zdumione | niezdumionychzdumionychobecna forma | niezdumionezdumione |
| Narzędnikkim? czym? | zdumionym | zdumioną | zdumionym | niezdumionymizdumionymi | niezdumionymizdumionymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | zdumionym | zdumionej | zdumionym | zdumionychobecna forma | zdumionychobecna forma |
| Odchodnikod kogo? czego? | zdumionego | zdumionej | zdumionego | zdumionychobecna forma | zdumionychobecna forma |
| WołajnikTy... | zdumiony | niezdumionazdumiona | zdumione | niezdumienizdumieni | zdumione |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zdumionych
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.