ZIENTARA
Nazwisko.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Nazwisko.
zientarąForma rzeczownika „Zientara”, narzędnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ZientaraZientara | ZientarowieZientary |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ZientarzeZientarze | ZientaromZientarom |
| Biernikkogo? co? | ZientaręZientarę | ZientarówZientary |
| Narzędnikkim? czym? | Zientarąobecna formaZientarąobecna forma | ZientaramiZientarami |
| Miejscownikw kim? w czym? | ZientarzeZientarze | ZientarachZientarach |
| Odchodnikod kogo? czego? | ZientaryZientary | Zientarów |
| WołajnikTy... | ZientaroZientaro | ZientarowieZientary |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | Zientary |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zientarą
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.