Występuje w 1 słowniku

zientarze

Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego

Forma rzeczownika „Zientara”, dajnik / miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.

Forma rzeczownika „Zientara”, dajnik / miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.

ZIENTARA

  1. Nazwisko.

POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Odmiana obejmuje 11 form tego słowa.

ZIENTARA

zientarzeForma rzeczownika „Zientara”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.

Rzeczownik

FormaLiczba pojedynczaLiczba mnoga
Mianownikkto? co?ZientaraZientaraZientarowieZientary
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?Zientarzeobecna formaZientarzeobecna formaZientaromZientarom
Biernikkogo? co?ZientaręZientaręZientarówZientary
Narzędnikkim? czym?ZientarąZientarąZientaramiZientarami
Miejscownikw kim? w czym?Zientarzeobecna formaZientarzeobecna formaZientarachZientarach
Odchodnikod kogo? czego?ZientaryZientaryZientarów
WołajnikTy...ZientaroZientaroZientarowieZientary

Inne formy

FormaForma
Inne formydo dalszego uporządkowaniaZientary

WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.

Zobacz, w jakich słowach występuje: zientarze

Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.

GŁOS CZYTELNIKÓW

0 znaków

0 opublikowanych komentarzy

Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.