ZIENTARA
Nazwisko.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Nazwisko.
zientaryForma rzeczownika „Zientara”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ZientaraZientara | ZientarowieZientaryobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ZientarzeZientarze | ZientaromZientarom |
| Biernikkogo? co? | ZientaręZientarę | ZientarówZientaryobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | ZientarąZientarą | ZientaramiZientarami |
| Miejscownikw kim? w czym? | ZientarzeZientarze | ZientarachZientarach |
| Odchodnikod kogo? czego? | Zientaryobecna formaZientaryobecna forma | Zientarów |
| WołajnikTy... | ZientaroZientaro | ZientarowieZientaryobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zientary
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.