ZBIR
Osoba dopuszczająca śę rozboju lub innych przestępstw, zwykle działająca w grupie; bandyta, zbój, opryszek.
W średniowieczu: pachołek miejski zajmujący śę łapaniem złoczyńców.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba dopuszczająca śę rozboju lub innych przestępstw, zwykle działająca w grupie; bandyta, zbój, opryszek.
W średniowieczu: pachołek miejski zajmujący śę łapaniem złoczyńców.
zbiryForma gramatyczna hasła „zbir”: depr:pl:nom.acc.voc:m2.
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | zbiryobecna formaZBiR-emZBiR-owiZBiR-uZBiR-ze |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zbiry
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.