ZBIR
Osoba dopuszczająca śę rozboju lub innych przestępstw, zwykle działająca w grupie; bandyta, zbój, opryszek.
W średniowieczu: pachołek miejski zajmujący śę łapaniem złoczyńców.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba dopuszczająca śę rozboju lub innych przestępstw, zwykle działająca w grupie; bandyta, zbój, opryszek.
W średniowieczu: pachołek miejski zajmujący śę łapaniem złoczyńców.
zbirForma rzeczownika „zbir”, mianownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
Zobacz, w jakich słowach występuje: zbir
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.