MANA
W wierzeniach ludów Oceanii: bezosobowa, nadnaturalna śiła przenikająca ludzi i przedmioty.
W grach komputerowych i RPG: energia magiczna potrzebna do używania zaklęć.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
W wierzeniach ludów Oceanii: bezosobowa, nadnaturalna śiła przenikająca ludzi i przedmioty.
W grach komputerowych i RPG: energia magiczna potrzebna do używania zaklęć.
manyForma rzeczownika „mana”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | mana | manyobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | manie | manom |
| Biernikkogo? co? | manę | manyobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | maną | manami |
| Miejscownikw kim? w czym? | manie | manach |
| Odchodnikod kogo? czego? | manyobecna forma | man |
| WołajnikTy... | mano | manyobecna forma |
manyForma gramatyczna hasła „Man”: depr:pl:nom.acc.voc:m2.
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | manyobecna formaMAN-emMAN-ieMAN-owiMAN-u |
Zobacz, w jakich słowach występuje: many
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.