Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Perski reformator religijny żyjący około 216–276 roku, twórca manicheizmu; nazywany też Manesem i Manicheuszem.
W języku jidysz tworzył poeta żydowski Mani Lejb, właściwie Mani-Lejb Brahinski, żyjący w latach 1883–1953.
Półwysep w środkowej części Peloponezu, oparty o góry Tajget i sięgający najbardziej wysuniętego na południe przylądka Matapan.
ManiForma rzeczownika „Man”, mianownik i wołajnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | manman | maniobecna formamanowie |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | manowi | manom |
| Biernikkogo? co? | mana | manów |
| Narzędnikkim? czym? | manem | manami |
| Miejscownikw kim? w czym? | manie | manach |
| Odchodnikod kogo? czego? | mana | manów |
| WołajnikTy... | manie | maniobecna formamanowie |
Zobacz, w jakich słowach występuje: mani
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.