MANA
W wierzeniach ludów Oceanii: bezosobowa, nadnaturalna śiła przenikająca ludzi i przedmioty.
W grach komputerowych i RPG: energia magiczna potrzebna do używania zaklęć.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
W wierzeniach ludów Oceanii: bezosobowa, nadnaturalna śiła przenikająca ludzi i przedmioty.
W grach komputerowych i RPG: energia magiczna potrzebna do używania zaklęć.
manachForma rzeczownika „mana”, miejscownik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
manachForma rzeczownika „Man”, miejscownik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | manman | manimanowie |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | manowi | manom |
| Biernikkogo? co? | mana | manów |
| Narzędnikkim? czym? | manem | manami |
| Miejscownikw kim? w czym? | manie | manachobecna forma |
| Odchodnikod kogo? czego? | mana | manów |
| WołajnikTy... | manie | manimanowie |
Zobacz, w jakich słowach występuje: manach
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.