ŚWIT
Chwila tuż przed wschodem słońca, gdy na niebie pojawiają śę pierwsze promienie światła.
Pierwsza jasność poranka, widoczna jeszcze przed pełnym wschodem słońca.
Początek czegoś nowego, ważnego etapu lub zjawiska.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Chwila tuż przed wschodem słońca, gdy na niebie pojawiają śę pierwsze promienie światła.
Pierwsza jasność poranka, widoczna jeszcze przed pełnym wschodem słońca.
Początek czegoś nowego, ważnego etapu lub zjawiska.
W momencie świtu światło wita nowy dzień.
Formy pokrewne utworzone z jednego członu ŚWIT.
ŚWITACHForma rzeczownika „świt”, miejscownik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | świt | świty |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | świtowi | świtom |
| Biernikkogo? co? | świt | świty |
| Narzędnikkim? czym? | świtem | świtami |
| Miejscownikw kim? w czym? | świcie | świtachobecna forma |
| Odchodnikod kogo? czego? | świtu | świtów |
| WołajnikTy... | świcie | świty |
ŚWITACHForma rzeczownika „świta”, miejscownik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | świta | świty |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | świcie | świtom |
| Biernikkogo? co? | świtę | świty |
| Narzędnikkim? czym? | świtą | świtami |
| Miejscownikw kim? w czym? | świcie | świtachobecna forma |
| Odchodnikod kogo? czego? | świty | świt |
| WołajnikTy... | świto | świty |
Zobacz, w jakich słowach występuje: świtach
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy.