ŚWIT
Chwila tuż przed wschodem słońca, gdy na niebie pojawiają śę pierwsze promienie światła.
Pierwsza jasność poranka, widoczna jeszcze przed pełnym wschodem słońca.
Początek czegoś nowego, ważnego etapu lub zjawiska.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Chwila tuż przed wschodem słońca, gdy na niebie pojawiają śę pierwsze promienie światła.
Pierwsza jasność poranka, widoczna jeszcze przed pełnym wschodem słońca.
Początek czegoś nowego, ważnego etapu lub zjawiska.
W momencie świtu światło wita nowy dzień.
Formy pokrewne utworzone z jednego członu ŚWIT.
ŚWITYForma rzeczownika „świt”, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | świt | śwityobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | świtowi | świtom |
| Biernikkogo? co? | świt | śwityobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | świtem | świtami |
| Miejscownikw kim? w czym? | świcie | świtach |
| Odchodnikod kogo? czego? | świtu | świtów |
| WołajnikTy... | świcie | śwityobecna forma |
ŚWITYForma rzeczownika „świta”, mianownik / biernik / wołajnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
ŚWITYForma rzeczownika „świta”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | świta | śwityobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | świcie | świtom |
| Biernikkogo? co? | świtę | śwityobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | świtą | świtami |
| Miejscownikw kim? w czym? | świcie | świtach |
| Odchodnikod kogo? czego? | śwityobecna forma | świt |
| WołajnikTy... | świto | śwityobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: świty
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy.