ŚMIERDZIUCHA
Kobieta budząca odrazę swoim wyglądem i zapachem.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Kobieta budząca odrazę swoim wyglądem i zapachem.
śmierdziuszeForma rzeczownika „śmierdziucha”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | śmierdziucha | śmierdziuchy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | śmierdziuszeobecna forma | śmierdziuchom |
| Biernikkogo? co? | śmierdziuchę | śmierdziuchy |
| Narzędnikkim? czym? | śmierdziuchą | śmierdziuchami |
| Miejscownikw kim? w czym? | śmierdziuszeobecna forma | śmierdziuchach |
| Odchodnikod kogo? czego? | śmierdziuchy | śmierdziuch |
| WołajnikTy... | śmierdziucho | śmierdziuchy |
Zobacz, w jakich słowach występuje: śmierdziusze
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.