ŚMIERDZIUCH
Osoba, od której czuć nieprzyjemny zapach; potocznie też człowiek budzący odrazę wyglądem i zapachem.
Regionalnie (na Lwowszczyźnie): smarkacz.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba, od której czuć nieprzyjemny zapach; potocznie też człowiek budzący odrazę wyglądem i zapachem.
Regionalnie (na Lwowszczyźnie): smarkacz.
śmierdziuchForma rzeczownika „śmierdziuch”, mianownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | śmierdziuchobecna forma | - |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | śmierdziuchowi | śmierdziuchom |
| Biernikkogo? co? | śmierdziucha | śmierdziuchów |
| Narzędnikkim? czym? | śmierdziuchem | śmierdziuchami |
| Miejscownikw kim? w czym? | śmierdziuchu | śmierdziuchach |
| Odchodnikod kogo? czego? | śmierdziucha | śmierdziuchów |
| WołajnikTy... | śmierdziuchu | - |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | śmierdziuchy |
śmierdziuchForma rzeczownika „śmierdziucha”, odchodnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | śmierdziucha | śmierdziuchy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | śmierdziusze | śmierdziuchom |
| Biernikkogo? co? | śmierdziuchę | śmierdziuchy |
| Narzędnikkim? czym? | śmierdziuchą | śmierdziuchami |
| Miejscownikw kim? w czym? | śmierdziusze | śmierdziuchach |
| Odchodnikod kogo? czego? | śmierdziuchy | śmierdziuchobecna forma |
| WołajnikTy... | śmierdziucho | śmierdziuchy |
Zobacz, w jakich słowach występuje: śmierdziuch
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.