ŁOBUZINA
Osoba zachowująca śę niekarnie lub sprawiająca kłopoty, o której mówi śę z politowaniem; łobuz, łobuziak.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba zachowująca śę niekarnie lub sprawiająca kłopoty, o której mówi śę z politowaniem; łobuz, łobuziak.
łobuzinyForma rzeczownika „łobuzina”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
łobuzinyForma gramatyczna hasła „łobuzina”: depr:pl:nom.acc.voc:m2.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | łobuzina | - |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | łobuzinie | łobuzinom |
| Biernikkogo? co? | łobuzinę | łobuzinów |
| Narzędnikkim? czym? | łobuziną | łobuzinami |
| Miejscownikw kim? w czym? | łobuzinie | łobuzinach |
| Odchodnikod kogo? czego? | łobuzinyobecna forma | łobuzinów |
| WołajnikTy... | łobuzino | - |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | łobuzinyobecna formałobuzin |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łobuziny
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.