ŁOBUZINA
Osoba zachowująca śę niekarnie lub sprawiająca kłopoty, o której mówi śę z politowaniem; łobuz, łobuziak.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba zachowująca śę niekarnie lub sprawiająca kłopoty, o której mówi śę z politowaniem; łobuz, łobuziak.
łobuzinomForma rzeczownika „łobuzina”, dajnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | łobuzina | - |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | łobuzinie | łobuzinomobecna forma |
| Biernikkogo? co? | łobuzinę | łobuzinów |
| Narzędnikkim? czym? | łobuziną | łobuzinami |
| Miejscownikw kim? w czym? | łobuzinie | łobuzinach |
| Odchodnikod kogo? czego? | łobuziny | łobuzinów |
| WołajnikTy... | łobuzino | - |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łobuzinom
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.