ŁACHMYTA
Osoba ubrana w zniszczone, podarte ubrania, zwykle biedna i zaniedbana; słowo pogardliwe.
Osoba godna pogardy, uważana za niewiele wartą; słowo pogardliwe, potoczne i przenośne.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba ubrana w zniszczone, podarte ubrania, zwykle biedna i zaniedbana; słowo pogardliwe.
Osoba godna pogardy, uważana za niewiele wartą; słowo pogardliwe, potoczne i przenośne.
łachmytąForma rzeczownika „łachmyta”, narzędnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | łachmytałachmyta | łachmytyłachmyci |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | łachmyciełachmycie | łachmytomłachmytom |
| Biernikkogo? co? | łachmytęłachmytę | łachmytyłachmytów |
| Narzędnikkim? czym? | łachmytąobecna formałachmytąobecna forma | łachmytamiłachmytami |
| Miejscownikw kim? w czym? | łachmyciełachmycie | łachmytachłachmytach |
| Odchodnikod kogo? czego? | łachmytyłachmyty | łachmytłachmytów |
| WołajnikTy... | łachmytołachmyto | łachmytyłachmyci |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | łachmyty |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łachmytą
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.