ŁACHMYTA
Osoba ubrana w zniszczone, podarte ubrania, zwykle biedna i zaniedbana; słowo pogardliwe.
Osoba godna pogardy, uważana za niewiele wartą; słowo pogardliwe, potoczne i przenośne.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba ubrana w zniszczone, podarte ubrania, zwykle biedna i zaniedbana; słowo pogardliwe.
Osoba godna pogardy, uważana za niewiele wartą; słowo pogardliwe, potoczne i przenośne.
łachmytyForma rzeczownika „łachmyta”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | łachmytałachmyta | łachmytyobecna formałachmyci |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | łachmyciełachmycie | łachmytomłachmytom |
| Biernikkogo? co? | łachmytęłachmytę | łachmytyobecna formałachmytów |
| Narzędnikkim? czym? | łachmytąłachmytą | łachmytamiłachmytami |
| Miejscownikw kim? w czym? | łachmyciełachmycie | łachmytachłachmytach |
| Odchodnikod kogo? czego? | łachmytyobecna formałachmytyobecna forma | łachmytłachmytów |
| WołajnikTy... | łachmytołachmyto | łachmytyobecna formałachmyci |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łachmyty
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.