ZWAĆ
Nazywać kogoś lub coś, określać jakąś nazwą, mianem lub przezwiskiem.
Książkowo: nazywać śę, być określanym jakąś nazwą lub imieniem.
Dawniej: przywoływać, wołać lub wzywać kogoś.
Regionalnie, na Bukowinie: zapraszać gości na wesele.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Nazywać kogoś lub coś, określać jakąś nazwą, mianem lub przezwiskiem.
Książkowo: nazywać śę, być określanym jakąś nazwą lub imieniem.
Dawniej: przywoływać, wołać lub wzywać kogoś.
Regionalnie, na Bukowinie: zapraszać gości na wesele.
zwieForma rzeczownika „zew”, miejscownik i wołajnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zew | zewyzwy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zewowizwowi | zewomzwom |
| Biernikkogo? co? | zew | zewyzwy |
| Narzędnikkim? czym? | zewemzwem | zewamizwami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zewiezwieobecna forma | zewachzwach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zewuzwu | zewówzwów |
| WołajnikTy... | zewiezwieobecna forma | zewyzwy |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zwie
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.