ZNIKŁY
Taki, który zniknął — stał śę ńewidoczny lub przestał istnieć.
Dawniej: znikomy, marny, nietrwały.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Taki, który zniknął — stał śę ńewidoczny lub przestał istnieć.
Dawniej: znikomy, marny, nietrwały.
znikłymiForma przymiotnika „znikły”, narzędnik, liczby mnogiej.
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | znikły | nieznikłaznikła | znikłe | nieznikliznikli | znikłe |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | nieznikłemuznikłemu | nieznikłejznikłej | nieznikłemuznikłemu | nieznikłymznikłym | nieznikłymznikłym |
| Biernikkogo? co? | znikłynieznikłegonieznikłyznikłego | nieznikłąznikłą | znikłe | nieznikłychznikłych | nieznikłeznikłe |
| Narzędnikkim? czym? | znikłym | znikłą | znikłym | nieznikłymiznikłymiobecna forma | nieznikłymiznikłymiobecna forma |
| Miejscownikw kim? w czym? | znikłym | znikłej | znikłym | znikłych | znikłych |
| Odchodnikod kogo? czego? | znikłego | znikłej | znikłego | znikłych | znikłych |
| WołajnikTy... | znikły | nieznikłaznikła | znikłe | nieznikliznikli | znikłe |
Zobacz, w jakich słowach występuje: znikłymi
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.