ZNIKŁY
Taki, który zniknął — stał śę ńewidoczny lub przestał istnieć.
Dawniej: znikomy, marny, nietrwały.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Taki, który zniknął — stał śę ńewidoczny lub przestał istnieć.
Dawniej: znikomy, marny, nietrwały.
znikłychForma przymiotnika „znikły”, biernik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | znikły | nieznikłaznikła | znikłe | nieznikliznikli | znikłe |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | nieznikłemuznikłemu | nieznikłejznikłej | nieznikłemuznikłemu | nieznikłymznikłym | nieznikłymznikłym |
| Biernikkogo? co? | znikłynieznikłegonieznikłyznikłego | nieznikłąznikłą | znikłe | nieznikłychznikłychobecna forma | nieznikłeznikłe |
| Narzędnikkim? czym? | znikłym | znikłą | znikłym | nieznikłymiznikłymi | nieznikłymiznikłymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | znikłym | znikłej | znikłym | znikłychobecna forma | znikłychobecna forma |
| Odchodnikod kogo? czego? | znikłego | znikłej | znikłego | znikłychobecna forma | znikłychobecna forma |
| WołajnikTy... | znikły | nieznikłaznikła | znikłe | nieznikliznikli | znikłe |
Zobacz, w jakich słowach występuje: znikłych
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.