ZMROK
Pora dnia po zachodzie słońca, gdy stopniowo śę ściemnia, aż do zapadnięcia nocy; określa śę tak też panujący wtedy półmrok.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Pora dnia po zachodzie słońca, gdy stopniowo śę ściemnia, aż do zapadnięcia nocy; określa śę tak też panujący wtedy półmrok.
zmrokiForma rzeczownika „zmrok”, mianownik / biernik / wołajnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zmrok | zmrokiobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zmrokowi | zmrokom |
| Biernikkogo? co? | zmrok | zmrokiobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | zmrokiem | zmrokami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zmroku | zmrokach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zmroku | zmroków |
| WołajnikTy... | zmroku | zmrokiobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zmroki
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.