ZMROK
Pora dnia po zachodzie słońca, gdy stopniowo śę ściemnia, aż do zapadnięcia nocy; określa śę tak też panujący wtedy półmrok.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Pora dnia po zachodzie słońca, gdy stopniowo śę ściemnia, aż do zapadnięcia nocy; określa śę tak też panujący wtedy półmrok.
zmrokForma rzeczownika „zmrok”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zmrokobecna forma | zmroki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zmrokowi | zmrokom |
| Biernikkogo? co? | zmrokobecna forma | zmroki |
| Narzędnikkim? czym? | zmrokiem | zmrokami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zmroku | zmrokach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zmroku | zmroków |
| WołajnikTy... | zmroku | zmroki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zmrok
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.