ZIĘTARA
Nazwisko.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Nazwisko.
ziętarówForma rzeczownika „Ziętara”, odchodnik i biernik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ZiętaraZiętara | ZiętarowieZiętary |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ZiętarzeZiętarze | ZiętaromZiętarom |
| Biernikkogo? co? | ZiętaręZiętarę | Ziętarówobecna formaZiętary |
| Narzędnikkim? czym? | ZiętarąZiętarą | ZiętaramiZiętarami |
| Miejscownikw kim? w czym? | ZiętarzeZiętarze | ZiętarachZiętarach |
| Odchodnikod kogo? czego? | ZiętaryZiętary | Ziętarówobecna forma |
| WołajnikTy... | ZiętaroZiętaro | ZiętarowieZiętary |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | Ziętary |
Zobacz, w jakich słowach występuje: ziętarów
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.