ZIĘTARA
Nazwisko.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Nazwisko.
ziętarzeForma rzeczownika „Ziętara”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ZiętaraZiętara | ZiętarowieZiętary |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | Ziętarzeobecna formaZiętarzeobecna forma | ZiętaromZiętarom |
| Biernikkogo? co? | ZiętaręZiętarę | ZiętarówZiętary |
| Narzędnikkim? czym? | ZiętarąZiętarą | ZiętaramiZiętarami |
| Miejscownikw kim? w czym? | Ziętarzeobecna formaZiętarzeobecna forma | ZiętarachZiętarach |
| Odchodnikod kogo? czego? | ZiętaryZiętary | Ziętarów |
| WołajnikTy... | ZiętaroZiętaro | ZiętarowieZiętary |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | Ziętary |
Zobacz, w jakich słowach występuje: ziętarze
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.