ZIĘĆ
Mąż córki w stosunku do jej rodziców.
Dawniej, w staropolszczyźnie: mąż wnuczki.
Dawniej, w staropolszczyźnie: mąż siostry.
Dawniej, w staropolszczyźnie: mąż kuzynki.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Mąż córki w stosunku do jej rodziców.
Dawniej, w staropolszczyźnie: mąż wnuczki.
Dawniej, w staropolszczyźnie: mąż siostry.
Dawniej, w staropolszczyźnie: mąż kuzynki.
zięciomForma rzeczownika „zięć”, dajnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zięć | zięciowie |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zięciowi | zięciomobecna forma |
| Biernikkogo? co? | zięcia | zięciów |
| Narzędnikkim? czym? | zięciem | zięciami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zięciu | zięciach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zięcia | zięciów |
| WołajnikTy... | zięciu | zięciowie |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | zięcie |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zięciom
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.