ZIĘĆ
Mąż córki w stosunku do jej rodziców.
Dawniej, w staropolszczyźnie: mąż wnuczki.
Dawniej, w staropolszczyźnie: mąż siostry.
Dawniej, w staropolszczyźnie: mąż kuzynki.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Mąż córki w stosunku do jej rodziców.
Dawniej, w staropolszczyźnie: mąż wnuczki.
Dawniej, w staropolszczyźnie: mąż siostry.
Dawniej, w staropolszczyźnie: mąż kuzynki.
zięciaForma rzeczownika „zięć”, odchodnik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zięć | zięciowie |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zięciowi | zięciom |
| Biernikkogo? co? | zięciaobecna forma | zięciów |
| Narzędnikkim? czym? | zięciem | zięciami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zięciu | zięciach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zięciaobecna forma | zięciów |
| WołajnikTy... | zięciu | zięciowie |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | zięcie |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zięcia
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.