ZGUBIĆ
Przez nieuwagę zostawić coś gdzieś lub nie pamiętać, gdzie się to zostawiło.
Potocznie: sprawić, że osoba śledząca lub ścigająca kogoś traci orientację, gdzie znajduje się śledzony; uciec przed pościgiem.
Stracić orientację w terenie; zabłądzić.
Przestać mieć przy sobie osobę lub grupę, z którą szło się w to samo miejsce.
Pomylić się przy wykonywaniu czynności wymagającej działania w określonym momencie, np. zgubić rytm.
Stracić coś uznawanego za wartościowe w sensie niematerialnym, np. tożsamość lub duszę.
Przestarzale: doprowadzić kogoś do zguby, upadku lub narazić na śmierć.
Przestarzale: doprowadzić siebie do zguby.
O przedmiocie: zostać przez kogoś zgubionym.
Stracić orientację w jakimś temacie.
Być przyczyną rozmaitych przykrości w czyimś życiu, np. zgubiła go pycha.

GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.