ZAUWAŻALNY
Taki, który daje śę zauważyć; zwykle taki, który można łatwo dostrzec.
Przenośnie: znaczny, wyraźny.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Taki, który daje śę zauważyć; zwykle taki, który można łatwo dostrzec.
Przenośnie: znaczny, wyraźny.
zauważalniForma przymiotnika „zauważalny”, mianownik i wołajnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zauważalny | niezauważalnazauważalna | zauważalne | niezauważalnizauważalniobecna forma | zauważalne |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | niezauważalnemuzauważalnemu | niezauważalnejzauważalnej | niezauważalnemuzauważalnemu | niezauważalnymzauważalnym | niezauważalnymzauważalnym |
| Biernikkogo? co? | zauważalnyniezauważalnegoniezauważalnyzauważalnego | niezauważalnązauważalną | zauważalne | niezauważalnychzauważalnych | niezauważalnezauważalne |
| Narzędnikkim? czym? | zauważalnym | zauważalną | zauważalnym | niezauważalnymizauważalnymi | niezauważalnymizauważalnymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | zauważalnym | zauważalnej | zauważalnym | zauważalnych | zauważalnych |
| Odchodnikod kogo? czego? | zauważalnego | zauważalnej | zauważalnego | zauważalnych | zauważalnych |
| WołajnikTy... | zauważalny | niezauważalnazauważalna | zauważalne | niezauważalnizauważalniobecna forma | zauważalne |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Przysłówekjak? | niezauważalniezauważalnie |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zauważalni
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.