ZAUWAŻALNY
Taki, który daje śę zauważyć; zwykle taki, który można łatwo dostrzec.
Przenośnie: znaczny, wyraźny.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Taki, który daje śę zauważyć; zwykle taki, który można łatwo dostrzec.
Przenośnie: znaczny, wyraźny.
zauważalneForma przymiotnika „zauważalny”, biernik, liczby mnogiej.
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zauważalny | niezauważalnazauważalna | zauważalneobecna forma | niezauważalnizauważalni | zauważalneobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | niezauważalnemuzauważalnemu | niezauważalnejzauważalnej | niezauważalnemuzauważalnemu | niezauważalnymzauważalnym | niezauważalnymzauważalnym |
| Biernikkogo? co? | zauważalnyniezauważalnegoniezauważalnyzauważalnego | niezauważalnązauważalną | zauważalneobecna forma | niezauważalnychzauważalnych | niezauważalnezauważalneobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | zauważalnym | zauważalną | zauważalnym | niezauważalnymizauważalnymi | niezauważalnymizauważalnymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | zauważalnym | zauważalnej | zauważalnym | zauważalnych | zauważalnych |
| Odchodnikod kogo? czego? | zauważalnego | zauważalnej | zauważalnego | zauważalnych | zauważalnych |
| WołajnikTy... | zauważalny | niezauważalnazauważalna | zauważalneobecna forma | niezauważalnizauważalni | zauważalneobecna forma |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Przysłówekjak? | niezauważalniezauważalnie |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zauważalne
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.