ZAUM
Język pozarozumowy, eksperyment lingwistyczny rosyjskich futurystów z początku XX w., oparty na dźwiękowej warstwie słowa i tworzeniu nowych form zamiast znaczeń.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Język pozarozumowy, eksperyment lingwistyczny rosyjskich futurystów z początku XX w., oparty na dźwiękowej warstwie słowa i tworzeniu nowych form zamiast znaczeń.
zaumówForma rzeczownika „zaum”, odchodnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zaum | zaumy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zaumowi | zaumom |
| Biernikkogo? co? | zaum | zaumy |
| Narzędnikkim? czym? | zaumem | zaumami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zaumie | zaumach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zaumu | zaumówobecna forma |
| WołajnikTy... | zaumie | zaumy |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zaumów
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.