ZAUM
Język pozarozumowy, eksperyment lingwistyczny rosyjskich futurystów z początku XX w., oparty na dźwiękowej warstwie słowa i tworzeniu nowych form zamiast znaczeń.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Język pozarozumowy, eksperyment lingwistyczny rosyjskich futurystów z początku XX w., oparty na dźwiękowej warstwie słowa i tworzeniu nowych form zamiast znaczeń.
zaumForma rzeczownika „zaum”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zaumobecna forma | zaumy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zaumowi | zaumom |
| Biernikkogo? co? | zaumobecna forma | zaumy |
| Narzędnikkim? czym? | zaumem | zaumami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zaumie | zaumach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zaumu | zaumów |
| WołajnikTy... | zaumie | zaumy |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zaum
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.