Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Technika kompozytorska z XX w. polegająca na zestawianiu izolowanych brzmień, oddzielonych pauzami, tak że sprawiają wrażenie ńepowiązanych żadną zasadą formalną.
Koncepcja rozwoju organizmów żywych zakładająca, że przeobrażenia gatunków przebiegają gwałtownie, po czym zostają utrwalone.
punktualizmyForma rzeczownika „punktualizm”, mianownik / biernik / wołajnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | punktualizm | punktualizmyobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | punktualizmowi | punktualizmom |
| Biernikkogo? co? | punktualizm | punktualizmyobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | punktualizmem | punktualizmami |
| Miejscownikw kim? w czym? | punktualizmie | punktualizmach |
| Odchodnikod kogo? czego? | punktualizmu | punktualizmów |
| WołajnikTy... | punktualizmie | punktualizmyobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: punktualizmy
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.