Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Technika kompozytorska z XX w. polegająca na zestawianiu izolowanych brzmień, oddzielonych pauzami, tak że sprawiają wrażenie ńepowiązanych żadną zasadą formalną.
Koncepcja rozwoju organizmów żywych zakładająca, że przeobrażenia gatunków przebiegają gwałtownie, po czym zostają utrwalone.
punktualizmemForma rzeczownika „punktualizm”, narzędnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | punktualizm | punktualizmy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | punktualizmowi | punktualizmom |
| Biernikkogo? co? | punktualizm | punktualizmy |
| Narzędnikkim? czym? | punktualizmemobecna forma | punktualizmami |
| Miejscownikw kim? w czym? | punktualizmie | punktualizmach |
| Odchodnikod kogo? czego? | punktualizmu | punktualizmów |
| WołajnikTy... | punktualizmie | punktualizmy |
Zobacz, w jakich słowach występuje: punktualizmem
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.