PSUJ
Osoba lub zwierzę, które wszystko psuje, niszczy lub zmienia na gorsze; potocznie i żartobliwie także szkodnik.
Koń, który ńe chce ciągnąć.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba lub zwierzę, które wszystko psuje, niszczy lub zmienia na gorsze; potocznie i żartobliwie także szkodnik.
Koń, który ńe chce ciągnąć.
psujowiForma rzeczownika „psuj”, dajnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | psuj | psuje |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | psujowiobecna forma | psujom |
| Biernikkogo? co? | psuja | psujów |
| Narzędnikkim? czym? | psujem | psujami |
| Miejscownikw kim? w czym? | psuju | psujach |
| Odchodnikod kogo? czego? | psuja | psujów |
| WołajnikTy... | psuju | psuje |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | psuje |
Zobacz, w jakich słowach występuje: psujowi
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.