PSUJ
Osoba lub zwierzę, które wszystko psuje, niszczy lub zmienia na gorsze; potocznie i żartobliwie także szkodnik.
Koń, który ńe chce ciągnąć.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba lub zwierzę, które wszystko psuje, niszczy lub zmienia na gorsze; potocznie i żartobliwie także szkodnik.
Koń, który ńe chce ciągnąć.
psujamiForma rzeczownika „psuj”, narzędnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | psuj | psuje |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | psujowi | psujom |
| Biernikkogo? co? | psuja | psujów |
| Narzędnikkim? czym? | psujem | psujamiobecna forma |
| Miejscownikw kim? w czym? | psuju | psujach |
| Odchodnikod kogo? czego? | psuja | psujów |
| WołajnikTy... | psuju | psuje |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | psuje |
psujamiForma rzeczownika „psuj”, narzędnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | 1 os. lp.ja | 2 os. lp.ty | 3 os. lp.on / ona / ono | 1 os. lm.my | 2 os. lm.wy | 3 os. lm.oni / one |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Podstawowywezwanie / polecenie | - | psuj | - | - | - | - |
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | - | psujowie |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | psuipsui | psujom |
| Biernikkogo? co? | psuja | psujów |
| Narzędnikkim? czym? | - | psujamiobecna forma |
| Miejscownikw kim? w czym? | psuipsui | psujach |
| Odchodnikod kogo? czego? | psujapsuipsui | psuipsujów |
| WołajnikTy... | psujopsujo | psujowie |
Zobacz, w jakich słowach występuje: psujami
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.