PSEUDOLOGIA
Zaburzenie psychiczne polegające na bezwiednym opowiadaniu ńeprawdziwych historii bez intencji oszukania rozmówcy; nazywane też kłamstwem patologicznym lub zespołem Delbrücka.
Rzadko i żartobliwie: błędne objaśnienie pochodzenia wyrazu.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Zaburzenie psychiczne polegające na bezwiednym opowiadaniu ńeprawdziwych historii bez intencji oszukania rozmówcy; nazywane też kłamstwem patologicznym lub zespołem Delbrücka.
Rzadko i żartobliwie: błędne objaśnienie pochodzenia wyrazu.
pseudologiiForma rzeczownika „pseudologia”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pseudologia | pseudologie |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | pseudologiiobecna forma | pseudologiom |
| Biernikkogo? co? | pseudologię | pseudologie |
| Narzędnikkim? czym? | pseudologią | pseudologiami |
| Miejscownikw kim? w czym? | pseudologiiobecna forma | pseudologiach |
| Odchodnikod kogo? czego? | pseudologiiobecna forma | pseudologiiobecna formapseudologij |
| WołajnikTy... | pseudologio | pseudologie |
Zobacz, w jakich słowach występuje: pseudologii
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.